دستهای خالی، افتخاراتی جهانی!
در ظاهر، خبر کوتاه است و ساده:« دکتر امیرعلی حمیدیه، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، به پاس سالها تلاش در توسعه درمان سرطان کودکان و پیوند سلولهای بنیادی خونساز، جایزه سازمان جهانی بهداشت را دریافت کرد.» اما برای هرکس که سنگینی هوای اتاقهای ایزوله را نفس کشیده باشد، دیگر این خبر انقدر ساده و کوتاه به نظر نمیآید. شاید چون در پس این جایزه، واقعیتهای بسیار زیادی نهفته است؛ واقعیتهای یک مسیر طولانی، به اندازه فاصله پشت شیشههای دوجداره بخش پیوند تا جایزه بینالمللی روی سن قاهره و زیر نور پروژکتورهای سازمان ملل! یک مسیر طولانی، پر از فرازها و فرودها، درگیری با تختهای ایزوله و پمپهای تزریق! اما در انتهای این مسیر، کودکی نشسته است که دوباره به زندگی برگردانده شده است؛ کودکی که قرار است دوباره موهای سرش رشد کند و تا روی شانههایش برسد.