جنگ

دورهمی در فراموشخانه علی مهدیان

🔺کل سخنان چند دقیقه ای ظریف در جلسه دورهمی‌شان حول یک نکته است، رها کردن گذشته، فراموشی گذشته، بی خیال شدن نسبت به هر آنچه تا امروز شده. 🔺توجه به تاریخ مهم است نه چون نسبت حقیقی با امروز دارد، بلکه چون پر از عبرت است. برای همین دین پر است از توجه به تاریخ. کل قصه برجام نزد رهبری شهید یک فلسفه داشت، فلسفه ای که به همه آن هزینه سرسام آور ملت ایران میارزید، آن فلسفه گرانبها چه بود؟ یک کلمه؛ تجربه. 🔺حالا خوب طبیعی است که پرچمدار برجام، دم از فراموشی بزند. ظریف اینقدر مهم نیست که این چارچوب فکری مهم است. چارچوبی که علت رشد چین را مذاکره با آمریکا میداند، علت شکست ترکمنچای را نه غربگرایی فتحعلیشاه و میرزا ابوالحسن ایلچی (ظریف آن دوران)، بلکه اراده و غیرت سید محمد مجاهد و ملا احمدنراقی و عباس میرزا و دیگر فقها میداند، او عربستان و کشورهای عرب منطقه را رفیق میشمرد و... خلاصه در یک کلمه مساله دشمن و تهدید برایش مهم نیست چون زندگی یعنی زیست سازوار با آمریکا. سازش. نسخه "بدیم بره" خروجی این چارچوب مفهومی است. 🔺جریان غربگرا به بد مخمصه ای افتاده، آنقدر سرعت تحولات بالا است که کسی حال احتضار این جریان را نمیبیند، از ابتدای دهه هشتاد هر چه اتفاقات پیش میرود دودش بیش از همه به چشم این جماعت میرود، مذاکرات سعدآباد و رای معنا دار مردم به گفتمان عدالت و افتضاح ۸۸ و شکست برجام و بدعهدی پشت بدعهدی غرب و جنگ پشت جنگ، از همه بیشتر این جریان را نابود کرده. حق دارند دنبال "گفتمان فراموشی" باشند.