دیباچه امیل بنونیست بر «فرهنگ مفاهیم هندواروپایی»؛

در جست‌وجوی آن زبان فراموش‌شده بنونیست در این دیباچه نوشت:‌ما سعی داریم که آن واحدِ حل‌شده به واسطه فرایندهای تکامل را بازسازی کنیم و نوری بر ساختارهای فراموش‌شده بیندازیم و واگرایی‌های کاربردهای فنی را هم‌نوا کنیم. به این منظور، ما همچنین باید نشان دهیم که زبان‌ها چگونه مجموعه تمایزات خود را مجدداً سازماندهی کرده و دستگاه معنایی‌شان را نوسازی می‌کنند. ️در میان زبان‌های جهان آن‌ها که به خانواده هندواروپایی تعلق دارند خود را به بهترین وجه با مطالعات پرگستره، هم از لحاظ مکانی و هم زمانی، وفق داده‌اند. چنین مطالعاتی همچنین می‌توانند با نهایت تنوع و عمق پیگیری شوند، زیرا این زبان‌ها از آسیای مرکزی تا آتلانتیک گسترده‌اند و یک دوره تقریباً چهارهزارساله را پشت سر خود دارند. به علاوه، آن‌ها با تمدن‌های بسیار کهن با درجات مختلفِ پیشرفت گره خورده‌اند که برخی از آن‌ها در میان غنی‌ترین تمدن‌هایی قرار می‌گیرند که در تاریخ وجود داشته. و نهایتاً این‌که برخی از این زبان‌ها ادبیاتی پربار با ساختاری والا خلق کرده‌اند و به همین دلیل برای دوره‌ای طولانی هدفِ ویژة تحلیل‌های زبان‌شناختی بوده‌اند. ️هندواروپا