روایت مهدی زارع از سیاسیترین زلزله تاریخ ایران؛ وقتی امدادرسانی به سلاح مخالفان شاه تبدیل شد / باز شدن پای روحانیون و چپها به میدان سیاست
استاد پژوهشکده بینالمللی زلزلهشناسی در #خبرآنلاین : [با اشاره به همزمانی زلزله طبس با اوج تنشهای سیاسی در ماههای پایانی حکومت پهلوی] زلزله ۲۵ شهریور ۱۳۵۷، تنها یک هفته پس از «جمعه سیاه» و در شرایطی رخ داد که حکومت نظامی برقرار بود و تضاد میان واکنشهای اضطراری دولت و بسیج نیروهای مخالف حکومت بهشدت افزایش یافته بود. فرح پهلوی که ریاست چندین بنیاد ملی اجتماعی و فرهنگی را بر عهده داشت، هدایت عملیات امداد بشردوستانه را از طریق شبکههای خیریه تحت نظارت خود دنبال کرد. شاه نیز برای قربانیان عزای عمومی اعلام کرد و رسانههای دولتی خواستار کمکهای مردمی و ابراز همبستگی شدند. بسیاری از شهروندان با نادیده گرفتن مجاری رسمی دولتی، کمکهای خود را مستقیماً از طریق شبکههای روحانیت مخالف حکومت ارسال میکردند. در همین شرایط، گروههای چپگرا و مارکسیست نیز وارد میدان امدادرسانی شدند. سازمان چریکهای فدایی خلق، حزب توده و شبکههای دانشجویی چپگرا، فعالیتهای خود را در بستر بسیج سیاسی منتهی به انقلاب ۱۳۵۷ سامان دادند. سازمانهای چپگرا عملیات جستوجو و نجات را به بستری برای برجسته کردن ناکامیهای حکو