روایت موراکامی در لوموند؛
موراکامی: خوشحال میشوم «موراکامیسم» در سراسر جهان پذیرفته شود! هاروکی موراکامی در روایت خود از مسیر نویسندگی، بیش از آنکه خود را صاحب یک نقشه از پیش تعیینشده بداند، از مجموعهای از اتفاقها و تجربههای غیرمنتظره سخن میگوید؛ از کتابهای دستدومی که در نوجوانی میخواند و ترجمه آثاری از نویسندگان انگلیسیزبان تا سالهایی که موسیقی جاز بخش اصلی زندگیاش بود و سرانجام کشف شیوهای شخصی برای نوشتن. در خانه کتابهای زیادی داشتیم و همین باعث شد بهطور طبیعی به خواندن عادت کنم. در کودکی کتابهای زیادی میخواندم و دوچرخهسواری تا کتابخانه عمومی یکی از کارهای مورد علاقهام بود. در دوره دبستان بیشتر کتابهای کودکان را میخواندم، اما وقتی به مدرسه راهنمایی رسیدم، تقریباً تمام مجموعه ادبیات جهان برای بزرگسالان را که در خانه داشتیم خواندم. من هرگز شیفته سبک یک نویسنده نشدهام تا جایی که بخواهم از او تقلید کنم. همچنین هیچوقت نویسنده معاصر ژاپنیای را پیدا نکردهام که بخواهم او را الگوی خود قرار دهم. من عمدتاً از موسیقی نوشتن را یاد گرفتم. هر وقت آثارم را دوباره میخوانم، آنها را با موسیقی مقایسه می