زلزله آمریکا آمد، هشدار داد و رفت؛ ۸ ماه بعد همان درس‌ها در منجیل تکرار شد

مهدی زارع در #خبرآنلاین نوشت: زمین‌لرزه لوما پریتا در ۱۷ اکتبر ۱۹۸۹، برابر با ۲۵ مهر ۱۳۶۸، در شمال کالیفرنیا با بزرگای ۶.۹، رویدادی شاخص بود که مهندسی زلزله، معیارهای طراحی سازه، مقررات ایمنی جانی و پروتکل‌های مدیریت بحران را، هم در ایالات متحده و هم در سطح جهانی، به‌طور بنیادین دگرگون کرد. زلزله لوما پریتا تقریباً هشت ماه قبل از زمین‌لرزه ۳۱ خرداد ۱۳۶۹ منجیل رخ داد. در زلزله منجیل ۱۹۹۰، نخستین آیین‌نامه ملی استاندارد لرزه‌ای – ۲۸۰۰ – دو سال قبل‌تر، در سال ۱۳۶۷، ابلاغ شده بود. زلزله منجیل شکاف بین انتشار آیین‌نامه و انطباق با ساخت‌وسازهای دنیای واقعی را آشکار کرد؛ زیرا سازه‌های بنایی غیرمهندسی گسترده و بتن غیرمسلح، منجر به بیش از ۱۵ هزار کشته شدند. تشدید لرزش در حد ۳ تا ۶ برابر در زلزله لوما پریتا، به بازنگری اساسی در مدل‌های اندرکنش خاک و سازه در سطح جهانی و گنجاندن طبقه‌بندی دقیق‌تر ساختگاه در آیین‌نامه‌های ساختمانی مانند NEHRP، IBC، Eurocode 8 و همچنین در ویرایش‌های بعدی آیین‌نامه استاندارد ۲۸۰۰ ایران منجر شد. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید: khabaronline.ir/xqqR6