سران امریکا و روسیه و چین در بیانیه خود به ایران اشاره نکردند، اما به ایران راه نشان دادند
اطلاعات نوشت: توافق سه قدرت بر سر افزایش تولید و عرضه فرآوردههای نفتی پالایششده، شاید در ظاهر برای آرام کردن بازارهای جهانی و مهار تورم مفید باشد، اما در عمل به معنای سرازیر شدن بیشتر گازوئیل و بنزین روسیه و چین به بازارهای آسیایی است. روندی که می تواند میدان رقابت را برای صادرات فرآوردههای نفتی ایران دشوارتر کند. در بعد حقوقی و هستهای نیز، مخالفت با مداخله نهادهای بینالمللی با مواضع اصولی ایران همپوشانی دارد. نشست شنژن هنوز نظم جهانی تازهای خلق نکرده است، اما یک حقیقت عریان را پیش چشم دولتهای مستقل قرار داد: قدرتهای بزرگ، حتی در اوج رقابتهای تسلیحاتی و اقتصادی، زمانی که پای حفظ انحصار قدرت و مصونیت خودشان در میان باشد، به سرعت با یکدیگر کنار میآیند. برای ایران اما درس راهبردی شنژن این است که نزدیکی تاکتیکی به مسکو و پکن را نباید با ائتلاف دائمی اشتباه گرفت و برای حفظ منافع ملی، تنها باید بر اهرمهای قدرت درونی تکیه کرد. khabaronline.ir/xqBXk