سرشماری بدون مراجعه عمومی
سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۴۰۵ را می‌توان یکی از مهم‌ترین طرح‌های آماری کشور در سال‌های اخیر دانست؛ طرحی که قرار است با عبور از شیوه سنتی مراجعه به خانه تمام خانوارها، برای نخستین‌بار به شکل ثبتی‌مبنا اجرا شود. در این روش، اطلاعات جمعیتی و سکونتی شهروندان از سامانه‌های دستگاه‌های اجرایی دریافت و پس از تطبیق و راستی‌آزمایی آماری، تصویر دقیق‌تری از وضعیت جمعیت و مسکن کشور ارائه می‌شود. تغییری که علاوه بر کاهش هزینه‌های اجرایی، می‌تواند مسیر نظام آماری ایران را از سرشماری‌های مقطعی و ۱۰ساله به سمت تولید مستمر اطلاعات جمعیتی هموار کند. این درحالی است که اطلاعات جمعیت، محل سکونت، ترکیب خانوارها و ویژگی‌های جمعیتی مناطق مختلف، از پایه‌های اصلی برنامه‌ریزی اقتصادی و اجتماعی است. هرگونه خطا یا فاصله زمانی در این اطلاعات می‌تواند بر سیاست‌گذاری‌هایی مانند ساخت مسکن، توزیع امکانات آموزشی و درمانی، تخصیص بودجه و توسعه زیرساخت‌ها اثر بگذارد. از سوی دیگر، اجرای روش ثبتی‌مبنا پرسش‌هایی درباره نحوه جمع‌آوری و تطبیق داده‌ها، میزان دقت اطلاعات، محرمانگی داده‌های شهروندان و ضرورت مشارکت مردم ایجاد کرده