سنگر نرم یا کالای لوکس؟/ مخاطره‌ای به نام «کاهش بیش از ۶۰ درصدی سهم هزینه‌های فرهنگی در سبد خانوارهای شهری»
علی اوشانی در #خبرآنلاین نوشت: اقتصاد فرهنگ در شرایط جنگ، صرفاً بازار کتاب و بلیت سینما نیست. اقتصاد فرهنگ یعنی زیرساخت حفظ و بازتولید سرمایه انسانی و هویت جمعی در میانه فشارهای اقتصادی و امنیتی. در شرایط جنگی، فرهنگ به کالاهای لوکس تقلیل نمی‌یابد؛ به سنگر نرم تبدیل می‌شود. جایی که نسل جدید یا به آینده امیدوار می‌ماند، یا از درون تهی می‌شود. اقتصاد فرهنگ جنگی، اقتصادِ دسترسی پایدار به معنا، دانش و تجربه زیبایی‌شناختی است؛ نه اقتصادِ ویترین و نمایش. فرهنگ لوکس امروز اما اغلب حاوی انگاره‌های سرمایه‌داری و ریشه‌های لمپنی است که معنایی متناسب با نیاز واقعی جامعه تولید نمی‌کند. این فرهنگ، به‌جای تقویت بنیه معرفتی و اخلاقی نسل جدید، مصرف‌گرایی سطحی و گسست از مسئولیت اجتماعی را ترویج می‌دهد و دقیقاً در شرایط جنگ، بیش از پیش ناکارآمد و آسیب‌زا می‌شود. آیا اقتصاد فرهنگ ایران به‌خاطر شرایط جنگی ۱۵ ماه گذشته در معرض فروپاشی است؟ پاسخ روشن است: نه. فشار واقعی است، اما فروپاشی اجتناب‌ناپذیر نیست. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید: khabaronline.ir/xqsXx