سکّه میدهم، سکّه میگیرم
فردین علیخواه در #خبرآنلاین نوشت: اخیراً با نمونههای متعددی از قرض دادن سکه یا ارز در پاسخ به درخواست قرض از سوی دوستان و آشنایان مواجه شدهام؛ اتفاقی که در نگاه اول ممکن است صرفاً راهکاری برای حفظ ارزش پول در شرایط تورمی به نظر برسد، اما در واقع میتواند دریچهای برای تأمل درباره تأثیر تورم بر روابط اجتماعی باشد. در این شیوه از قرض دادن، فرد به جای پرداخت معادل ریالی مبلغ موردنظر، آن را به شکل سکه یا ارز در اختیار دوست یا آشنای خود قرار میدهد و انتظار دارد در زمان بازپرداخت نیز همان مقدار سکه یا ارز را پس بگیرد. منطق این پیشنهاد روشن است: در شرایطی که ارزش پول ملی بهسرعت کاهش مییابد، قرضدهنده نمیخواهد پس از مدتی همان مبلغ اسمی را دریافت کند، در حالی که قدرت خرید آن به میزان قابلتوجهی کاهش یافته است. چنین تصمیم یا رفتاری گاهی با واکنش منفی قرضگیرنده روبهرو میشود؛ زیرا ممکن است آن را با انتظاری که از یک رابطه دوستانه یا صمیمی دارد، سازگار نداند. مسئله این نیست که این روزها افراد کمتر اخلاقیاند؛ مسئله این است که شرایط اقتصادی، اخلاقی زیستن و حفظ روابط مبتنی بر اعتماد و بخشندگی