شکاف نسلی یا شکست در زبان مشترک؟؛ وقتی والد و مربی دیگر «شنونده» نیستند

عابده بهمن‌پور در #خبرآنلاین نوشت: در دنیای پرشتاب امروز، پدیده‌ای آرام و خزنده در بطن خانواده‌ها و مدارس در حال گسترش است: «بحران ناشنیده‌ماندن». شکاف نسلی، دیگر تنها یک تفاوت ساده در سلیقه‌ها یا علایق نیست؛ بلکه به یک «بحران زبانی» و «گسستِ عاطفی» بدل شده است. نوجوانان و کودکانِ نسل جدید در فضایی زندگی می‌کنند که به‌رغمِ بمباران اطلاعاتی، در بنیادی‌ترین نیاز انسانی خود، یعنی «شنیده شدنِ عمیق»، احساس فقر می‌کنند. وقتی والد و مربی از جایگاه «راهنما و همراه» به کرسی «قاضی و فرمانده» تکیه می‌زنند، زبانِ گفت‌وگو به زبانِ «صدور حکم» تقلیل می‌یابد و نتیجه‌ی قهری آن، انزوای عاطفی فرزند و پناه بردن او به فضاهای مجازی یا گروه‌های همسالانِ آسیب‌زا است. بر اساس مستندات تربیتی، رسالت اصلی انسان در فرآیند تعلیم و تربیت، تعالی در سایه‌ی فهمِ متقابل است. اما ساختار فعلیِ ارتباطی در خانه و مدرسه، آغشته به «دیکتاتوریِ قضاوت» است. والد یا معلمی که پیش از شنیدنِ روایتِ کودک، برچسب «درست» یا «غلط» را بر رفتار او می‌زند، در حال مسدود کردنِ کانال‌های اعتماد است. متن کامل یادداشت را اینجا بخوانید: khabaronl