عزم جزم؛ هنر جدی گرفتن زندگی / همین حالا و روزمره را دریابید، فرصت محدود است!

انسان می‌تواند سال‌ها زندگی کند، بی‌آنکه حقیقتاً زندگی کرده باشد؛ می‌تواند صبح از خواب برخیزد، به کارهای روزمره‌اش برسد، با دیگران معاشرت کند، سرگرم شود و شب به خواب برود، اما در تمام این مدت از مواجهه با مهم‌ترین پرسش زندگی‌اش طفره برود؛ من با زندگی خود چه می‌کنم؟ این پرسش، نقطه آغاز جدیت وجودی است؛ همان چیزی که کی‌یرکگور از آن با مفهوم »عزم جزم» (Alvor) یاد می‌کند.