عطار و تمثیل نفس‌های زندگی؛ هر نفس، سکه‌ای از عمر

عطار در حکایت پیرمرد هیزم‌فروش و سلطان محمود، داستان بخششی ازدست‌رفته را به تمثیلی درباره عمر انسان تبدیل می‌کند. پیرمردی که از هویت سلطان بی‌خبر است، فرصت دریافت گنجی بزرگ را از دست می‌دهد؛ عطار اما در پس این روایت، انسان را جای پیرمرد و حقیقت الهی را در جایگاه شاه می‌نشاند. در این تمثیل، نفس‌های زندگی مانند سکه‌هایی‌اند که خداوند یکی‌یکی در اختیار انسان می‌گذارد؛ سرمایه‌ای که معمولاً ارزش آن را تا هنگام ازدست‌رفتن درنمی‌یابیم. عطار می‌گوید: «ز حق یک یک نفس در زندگانی چو آن یک یک قراضه می‌ستانی» این نگاه، توکل را نیز به معنای اعتماد به سرچشمه نعمت و ادامه‌دادن تلاش می‌فهمد، نه دست‌کشیدن از تدبیر و کوشش. چنان‌که قرآن در آیه سوم سوره طلاق، توکل بر خدا را مایه کفایت می‌داند. متن کامل را در مبلّغ بخوانید. #مبلغ‌مدیا