حوادث

عهدی دوباره محمد مهدی ماندگاری

✍️محمدمهدی ماندگاری ▫️نهم ربیع‌الاول، فقط روز آغاز امامت امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) نیست؛ روزی است برای اینکه از خودمان بپرسیم: اگر امام امروز به یار نیاز داشته باشد، من کجای این میدان ایستاده‌ام؟ ▫️امام زمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف) غایب است، اما انتظار غایب نیست؛ انتظار باید در سبک زندگی ما دیده شود. محبت به حضرت اگر فقط در دعا، اشک و شعار بماند، هنوز به حقیقت خود نرسیده است. عشق واقعی آنجاست که انسان را از خودخواهی بیرون بکشد و به مسئولیت برساند؛ آنجا که به خاطر رضایت امام، باری از دوش خانواده، همسایه، هم‌شهری و جامعه برداری. ▫️منتظر واقعی کسی نیست که فقط برای فرج دعا می‌کند؛ کسی است که خودش را برای روز فرج آماده می‌کند. از خودش آغاز می‌کند؛ مراقب نگاهش، زبانش، رفتار و انتخاب‌هایش است. تقوا یعنی انسان پیش از آنکه دیگران او را کنترل کنند، خودش نگهبان خودش باشد. کسی که می‌خواهد در لشکر امام باشد، باید از همین امروز تمرین بندگی و رعایت کند. ▫️اما راه انتظار با اولین سختی تمام نمی‌شود. انتظار، در روزهای سخت معنا پیدا می‌کند. وقتی دین‌داری هزینه دارد، وقتی حق به ضرر ماست، وقتی دیگران ما را ملامت می‌کنند، آنجاست که معلوم می‌شود محبت ما به امام، احساس است یا عهد. یار امام کسی است که در سختی‌ها جا نمی‌زند و پای حق می‌ایستد. ▫️و این انتظار فقط یک مسئله فردی نیست. جامعه منتظر، جامعه‌ای است که هیچ‌کس در آن نباید زیر بار مشکلات، تنها بماند. اگر برای ظهور امامی که قرار است عدالت را در جهان برپا کند آماده می‌شویم، باید از همین امروز عدالت، تعاون و دستگیری را تمرین کنیم.