قدرت خرید فعلی، یک‌سوم دهه ۷۰ است
مقایسه نرخ افزایش حقوق پایه کارگران با تورم سالانه در چهار دهه گذشته نشان می‌دهد سیاست افزایش دستمزد در بسیاری از سال‌ها نتوانسته همگام با افزایش هزینه‌های زندگی حرکت کند. اگرچه در برخی مقاطع، رشد دستمزد از تورم پیشی گرفته، اما در دوره‌های تورمی، به‌ویژه از سال ۱۳۹۷ به بعد، شکاف میان این دو متغیر به یکی از عوامل اصلی فرسایش قدرت خرید نیروی کار تبدیل شده است. برای سنجش قدرت خرید دستمزد، صرفاً مقایسه رشد اسمی حقوق با نرخ تورم عمومی تصویر کاملی از وضعیت معیشت کارگران ارائه نمی‌دهد. یکی از روش‌های ملموس‌تر، مقایسه دستمزد با قیمت کالاهای اساسی و پرمصرف خانوار است. برنج ایرانی درجه‌یک به‌عنوان یکی از اقلام اصلی سبد غذایی خانوار، می‌تواند شاخصی برای ارزیابی تغییر قدرت خرید نیروی کار در یک دوره بلندمدت باشد. بررسی نسبت حقوق پایه وزارت کار (بدون احتساب مزایا)، به قیمت هر کیلوگرم برنج ایرانی نشان می‌دهد قدرت خرید کارگران طی دو دهه گذشته به طور قابل‌توجهی کاهش یافته است.| فرهیختگان