قضاوت دیگران؛ چرا برای خودمان استثنا قائلیم؟

در شبکه‌های اجتماعی، یک خطای کوچک می‌تواند موجی از محکومیت به راه بیندازد. گاهی رفتار مشابه خودمان را با شرایط و نیت‌ها توجیه می‌کنیم، اما همان رفتار را در دیگری نشانه ضعف شخصیت می‌دانیم. روان‌شناسی اجتماعی نشان می‌دهد خشم، تعلقات گروهی و میل به کسب اعتبار اخلاقی می‌توانند بر قضاوت ما اثر بگذارند. در این میان، نقد یک رفتار مشخص نیز گاهی به داوری درباره تمام شخصیت فرد تبدیل می‌شود. در اخلاق اسلامی، خودنگری به معنای سکوت در برابر خطای دیگران نیست؛ بلکه یعنی همان معیارهایی را که برای دیگران به کار می‌بریم، درباره خودمان هم رعایت کنیم. نقد اخلاقی زمانی معتبر است که به اصلاح رفتار کمک کند، نه اینکه صرفاً ابزاری برای اثبات برتری خودمان باشد. متن کامل یادداشت را در مبلّغ بخوانید. #مبلغ‌مدیا