قطع کابل‌های اینترنت؛ کابوس مرگ‌بار قطر، شوک مهارشدنی برای ایران
ادعای دیروز قطر مبنی بر اینکه قطع کابل‌های زیردریایی عواقب متقارنی برای تمامی بازیگران منطقه از جمله ایران خواهد داشت، از یک خطای بنیادین در درک معماری شبکه رنج می‌برد. بررسی توپولوژی و داده‌ها نشان می‌دهد که قطر ۹۵ تا ۹۹ درصد از اتصال بین‌المللی خود را بر بستر شریان‌های دریایی متمرکز کرده و فاقد تنوع‌بخشی ساختاری است؛ امری که قطع این شریان‌ها را در تنگه هرمز برای اقتصاد دیجیتال، بازار مالی و پروژه‌های کلان هوش مصنوعی این کشور به منزله یک فروپاشی زیرساختی و تهدید موجودیتی بدل می‌کند. در نقطه مقابل، جغرافیای پهناور ایران و بهره‌گیری از یک شبکه توزیع‌شده قاره‌ای و زمینی به‌ویژه اتصالات فیبر نوری از مرزهای شمالی و غربی مانند سیستم کابلی EPEG موجب شده است تا تنها حدود ۳۰ درصد از ترافیک بین‌المللی کشور متکی به کابل‌های خلیج فارس باشد. بر این اساس، در صورت بروز هرگونه بحران، آسیب وارده برای ایران در سطح یک افت کیفیت و اختلال شبکه‌ای قابل مدیریت و جذب‌شونده باقی خواهد ماند؛ در حالی که راهکارهایی چون اینترنت ماهواره‌ای (استارلینک) و مسیرهای زمینی جایگزین قطر، به دلیل شکاف نجومی مقیاس و چالش‌ها