لمسِ تراژدی
محمدرضا تاجیک، نظریهپرداز و استاد دانشگاه، در یادداشتی نوشت: سوزان سانتاگ، در پاسخ به پرسش «چرا تراژدی مسیحی وجود ندارد؟» مینویسد: «در جهانی که یهودیت و مسیحیت بهتصویر میکشند هیچ رخداد اتفاقی و مستقلی در جهان وجود ندارد. تمامی رخدادها جزئی از نقشهی خدایی عادل، نیک و قادرند. هر تصلیبی باید به یک رستاخیز ختم شود. هر فاجعه یا مصیبتی باید بهعنوان چیزی نگریسته شود که یا به خیری بزرگتر میانجامد و یا بهعنوان مجازات درست و عادلانهای که فرد مبتلابه کاملا مستحق آن است. ایننوع کفایت و درستی اخلاقیِ جهان که مسیحیت بر آن تاکید میکند، دقیقا همان چیزی است که تراژدی انکارش میکند… بنابراین، باید گفت که خوشبینی غاییِ سنتهای مذهبی غالب در غرب و ارادهی آنها برای بامعنادیدن جهان، مانع از باززایی تراژدی در جهان تحت حمایت مسیحیت بوده است. همانطور که در دیدگاه نیچه نیز، عقل با روحیهی اساسا خوشبینانهی سقراط بود که تراژدی را در یونان باستان از میان برد. گزارش کامل را از طریق لینک زیر بخوانید