محمدعلی ضیایی مطرح کرد؛
رمان عرصهای برای اندیشیدن محمدعلی ضیایی نویسنده ارومیهای و عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان گفت: رمان، پیش از آنکه روایتی از اندیشه باشد، عرصهای برای اندیشیدن است. رمان قابل تأمل و جدی (در مقابل رمان زرد و تجاری) یا در حقیقت رمان اندیشه، فینفسه در ذات خود حاوی مفاهیم روانشناختی، جامعهشناختی، فلسفی، تاریخی و... است. اصولاً ادبیات داستانی متکی بر سرگرمی محض، ابتر و مطالعه آن نوعی اتلاف وقت است؛ رمان سرگرمی تنها در سالهای نخست عمر آدمی و به عنوان نقطه شروع مطالعات جدی مجاز است. اندیشههای نهفته در هر رمان، مظروف و خود قالب رمان، ظرف انتقال است. اما آنچه این ظرف را میتواند تا حد یک صورت از اندیشه ارتقا دهد، در مرحله تولید و آفرینش توسط نویسنده رخ نمیدهد، بلکه به هنگام خوانش، توسط خواننده و مشارکت او در بازتولید اثر شکل میگیرد. ️اصولاً جهانبینی و فلسفه زندگی را نباید با علم فلسفه یکسان تصور کرد. نویسندگانی که در رمانها یا داستانهای کوتاه خود، در صدد تشریح و جا اندازی جهانبینی و نگاه خاص خود به زندگی برای مخاطبان هستند، لزوماً فیلسوف شمرده نمیشوند. همه آنانی که برشمردید نویسندگان