مدارا با مهاجران؛ میان قانون و کرامت انسانی
حضور چنددههای مهاجران افغان در ایران، مهاجرت را به بخشی از واقعیت اجتماعی کشور تبدیل کرده است؛ واقعیتی که هم مسائل اقتصادی و اجتماعی دارد و هم پرسشهایی درباره نحوه رفتار با «دیگری». قرآن در آیه ۱۳ سوره حجرات، تفاوتهای قومی و اجتماعی را به رسمیت میشناسد، اما غایت آن را «لِتَعَارَفُوا» میداند و قومیت و ملیت را معیار برتری انسان قرار نمیدهد. این اصل به معنای بیقانونی نیست. جامعه حق دارد درباره ورود، اقامت، اشتغال و استفاده از خدمات عمومی قانونگذاری کند و با تخلف برخورد شود. اما قانونگذاری با تحقیر انسان تفاوت دارد. در زندگی روزمره نیز نمیتوان رفتار یک فرد را به ملیت او تعمیم داد. مهاجر افغان، پیش از آنکه مهاجر باشد، انسانی با کرامت و مسئولیت است. مدارا یعنی نه بیمرزی و نه چشمپوشی از قانون؛ یعنی اجرای قانون بدون تبدیل تفاوت ملیتی به ابزار تحقیر. متن کامل یادداشت را در مبلٌغ بخوانید. #مبلغمدیا