مدرسه؛ نظم با ترس یا مسئولیت؟
مدرسه فقط محل انتقال دانش نیست؛ کودک در آن برای نخستین‌بار با یک نظم اجتماعی بزرگ‌تر از خانواده روبه‌رو می‌شود و یاد می‌گیرد قانون را بپذیرد، مسئولیت بپذیرد و رفتار خود را بدون نظارت دائمی تنظیم کند. اما این نظم چگونه باید ساخته شود؟ تجربه بخشی از مدارس با تنبیه، تحقیر و ترساندن گره خورده است؛ در مقابل، الگوهای آموزشی جدید بر مشارکت، شنیده‌شدن و عاملیت دانش‌آموز تأکید دارند. در سیره پیامبر(ص)، محبت و اقتدار در برابر یکدیگر قرار نمی‌گیرند. پیامبر با کودکان معاشرت می‌کرد، به دنیای عاطفی آنان توجه داشت و کرامتشان را حفظ می‌کرد؛ اما این رویکرد به معنای حذف قانون و مسئولیت نبود. از این منظر، رفق نقطه مقابل انضباط نیست؛ نقطه مقابل خشونت و تحقیر است. هدف تربیت، صرفاً وادار کردن کودک به اطاعت نیست، بلکه کمک به او برای رسیدن به مسئولیت‌پذیری و خودتنظیمی است. مدرسه سالم می‌تواند هم قانون داشته باشد و هم کرامت کودک را حفظ کند؛ هم اقتدار داشته باشد و هم برای اطاعت، به ترس متوسل نشود. متن کامل این یادداشت را در مبلّغ بخوانید. #مبلغ‌مدیا