مدرسه؛ پناهگاه دانشآموز، نه متهم ردیف اول آسیبهای اجتماعی
رسول پاپایی در #خبرآنلاین نوشت: در حوادث تلخ و تکاندهندهای مانند ماجرای سوگند، پیش از آنکه انگشت اتهام را به سوی مدیر مدرسه، معلم یا مجموعه آموزشوپرورش نشانه برویم، باید کمی عقبتر بایستیم و علاوه بر ضعف قانون زنجیرهای از عوامل اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و تربیتی را ببینیم که در شکلگیری چنین تراژدیهایی نقش دارند. امروز مدرسه در شرایطی بار سنگین تربیت نسل جدید را بر دوش میکشد که معلم، خود با مشکلات معیشتی جدی مواجه است؛ شأن و منزلت حرفهای او با انتظاراتی که از وی داریم تناسب ندارد و بخش مهمی از ظرفیت و انرژی او صرف دغدغههای اقتصادی و حداقلهای زندگی میشود. کاهش تمایل به ازدواج، افزایش طلاق، تضعیف بنیان خانواده، تعارضات و خشونتهای خانوادگی، فرسودگی روانی والدین، کاهش مهارت گفتوگو و تابآوری در روابط انسانی و ظهور و گسترش آسیبهای نوپدید اجتماعی، همگی بر محیط رشد و تربیت کودکان و نوجوانان اثرگذارند. مدرسه باید مامن و پناهگاه دانشآموز باشد؛ جایی امن که نوجوان بتواند بدون ترس از قضاوت، تحقیر، افشای مسائل خصوصی یا تنبیه، نگرانیها و مشکلات خود را با یک معلم، مدیر یا مشاور مورد اعت