مروری بر «اختلافنظر دینی»؛
ایمان، شک، گفتوگو و بازاندیشی کتاب که به یکی از مهمترین منازعات فلسفه دین معاصر اختصاص یافته، مسئلهای کاملاً زیسته را در عصر تنوع فرهنگی پلورالیسم دینی و جهانی شدن ارتباطات با دقتی فلسفی بررسی کرده، مواجهه با تنوع باورهای دینی را نه امری استثنایی که تجربهای روزمره و فراگیر میداند. مطالعه کتاب، خواننده را متوجه دو رویکرد اصلی کتاب که در هسته نظری آن مستتر هستند میکند. نخست، مصالحهگرایی، بدین معنا که اگر با فردی همتراز از نظر عقلانیت و اطلاعات روبهرو شوم که به نتیجهای مخالف رسیده است، باید اطمینان خود را کاهش دهم و دستکم در باورم تجدیدنظر کنم. دیگری ابرامگرایی، با این مضمون که آگاهی از اختلافنظر لزوماً مرا ملزم به عقبنشینی نمیکند، چراکه ممکن است دلایلی داشته باشم که برای خودم موجهاند، هرچند برای دیگری انتقالپذیر نباشند. تأملات دینی نیز از جمله مباحث مطرح در کتاب است. دکروز ضمن طرح این پرسش که وقتی متخصصان دینی با یکدیگر اختلاف دارند، فرد غیرمتخصص چه باید بکند، با بررسی مفهوم «تخصص» در سنتهای مختلف، از جمله اندیشه ابنمیمون استدلال میکند که مرجعیت دینی تنها به دانش فنی