مروری دوباره بر «شهر زیرزمینی تهران چگونه ساخته شد؟»؛

آیا تاریخ یک پروژه بزرگ، فقط تاریخ عبور از موانع است؟ کتاب‌هایی از جنس «شهر زیرزمینی تهران چگونه ساخته شد؟» یادمان می‌آورند که هیچ چیز به7 اندازه‌ای که در زندگی روزمره ساده به نظر می‌رسد، ساده ساخته نشده است. پشت هر مسیر کوتاه، سال‌ها تصمیم و تلاش ایستاده و پشت هر ایستگاه، داستان آدم‌هایی وجود دارد که ممکن است نامشان را ندانیم، اما هر روز از حاصل کارشان عبور می‌کنیم. فخرزاده در این کتاب ۴۹۶ صفحه‌ای، با تکیه بر اسناد، خاطرات و مصاحبه‌ها، مسیر شکل‌گیری متروی تهران را از نخستین ایده‌ها تا توسعه و بومی‌سازی تجهیزات دنبال می‌کند. روایت از سال‌های دور آغاز می‌شود؛ از روزگاری که تهران هنوز آن کلان‌شهر گرفتار ترافیک امروز نبود و ایده راه‌آهن شهری بیشتر شبیه رویایی برای آینده به نظر می‌رسید. بعد، قدم‌به‌قدم به سال‌هایی می‌رسیم که این رویا باید از کاغذ بیرون می‌آمد و در دل خاک، سنگ و سفره‌های آب زیرزمینی شکل می‌گرفت. ارزش کتاب فخرزاده در این است که تلاش می‌کند تاریخ مترو را از دل خاطرات و تجربه‌های کسانی بیرون بکشد که بخشی از آن بوده‌اند؛ تجربه‌هایی که اگر ثبت نشوند، ممکن است همراه با صاحبان‌شان