مسیر جنگ با ایران به جای پیروزی به سمت شکست راهبردی میرود
مایکل اشمیت، استاد بازنشسته کالج جنگ دریایی آمریکا با استناد به تجربه تاریخی جنگ ویتنام هشدار میدهد که برتری هوایی و موفقیت در درگیریهای میدانی معادل پیروزی نهایی نیست و روند فرسایشی جنگ کنونی، ایالات متحده را از پیروزی دور کرده و به سمت شکست راهبردی سوق میدهد. پیروزی به تعداد اهداف مورد اصابت یا مقیاس تخریب واردشده به دشمن بستگی ندارد و به ندرت محصول فرسایش ساده نیروهای دشمن است. هدف اصلی ایران بقا بود و به آن دست یافت. هدف دیگر تهران حفظ گزینه هستهای یا دستکم کنترل میزان عقبنشینی از آن بود و با وجود ضربه به تاسیسات، ایران نه ذخایر اورانیوم خود را تسلیم کرده و نه از حق غنیسازی عقب نشسته است. موقعیت کنونی واشنگتن در چهار حوزه وخیمتر از پیش از جنگ است: نخست، ضربه اقتصادی ناشی از قیمتگذاری جهانی نفت و گاز طبیعی مایع است که بسته شدن نسبی هرمز را به پمپبنزینهای آمریکا کشاند. دوم، مصرف سریع تسلیحاتی نظیر موشکهای کروز و رهگیرهای پدافند هوایی است. سومین آسیب واشنگتن، فرسایش شدید اتحادهاست. چهارمین خسارت نیز ریزش شدید قدرت نرم آمریکاست. نیروهای نظامی آمریکا ماموریت خود را با مهارت