مشروطه ناتمام است؛ اگر همچنان نسل زد را زیر فرش جارو کنیم

فهمیه نظری در #خبرآنلاین نوشت: آزادی و برابری مورد مطالبه نسل ۵۷، الزاماً همان آزادی و برابری مورد مطالبه جوان امروز نیست. این دو البته نقاط مشترکی دارند، اما یکی نیستند. آزادی برای انقلابیون ۵۷، بیش از هر چیز رهایی از خفقان سیاسی بود؛ آزادی از استبداد، آزادی بیان و مشارکت سیاسی. برای نسل امروز آزادی، پیش از همه این‌هاست: آزادی در حریم شخصی، آزادی بر بدن، آزادی در انتخاب پوشش، آزادی در سبک زندگی، آزادی در روابط اجتماعی و بسیاری چیزهای دیگر. این تفاوت را نباید نادیده گرفت. مسئله امروز ایران شاید دقیقاً همین باشد: ما هنوز در حال گفت‌وگو با گذشته‌ایم؛ نسلی از انقلاب دفاع می‌کند، نسلی از سلطنت، نسلی از اصلاحات و نسلی دیگر اساساً می‌خواهد از این دوگانه‌ها عبور کند؛ اما یک چیز را نباید فراموش کنیم؛ این جمعیت بزرگ معترض را نمی‌توان زیر فرش جارو کرد. شاید مهم‌ترین درس مشروطه، نه فقط ضرورت مبارزه با استبداد، بلکه ضرورت به رسمیت شناختن «ملت» به عنوان صاحب حق باشد. اگر مشروطه هنوز پروژه‌ای ناتمام است، شاید نخستین گام برای تکمیل آن این باشد که به جای سخن گفتن از مردم، به خود مردم گوش بدهیم؛ حتی وق