مصائب بلندمرتبهسازی در شهرهای ساحلی شمال
سایه برجهای بلند بر سر شالیزارها مازندران در تنگنای جغرافیای خود، میان دریای خزر، جنگلها و شالیزارهایی قرار گرفته که هرکدام بخشی از هویت طبیعی، اقتصادی و زیستی این استان را شکل میدهند. همزمان با افزایش تقاضا برای مسکن، گسترش ویلاسازی، رشد سکونتگاههای فصلی و ورود سرمایههای غیربومی، فشار بر زمینهای محدود استان نیز بیشتر شده است. فشاری که منجر به تغییر کاربری اراضی کشاورزی، افزایش هزینههای خدمات شهری و تشدید مخاطرات زیستمحیطی منجر شده است. بلندمرتبهسازی هدفمند بهعنوان یکی از راهکارهای مدیریت توسعه شهری مطرح شده که موافقان آن معتقدند میتواند با کاهش گسترش افقی شهرها، بخشی از فشار بر شالیزارها و عرصههای طبیعی را کاهش دهد. اما بلندمرتبهسازی با چه ضوابطی پیش میرود؟ چه سهمی از اراضی ساحلی در این طرح قرار گرفته و قرار است چگونه از گسترش بیرویه ساختوساز جلوگیری شود؟ شهرداری برای صیانت از حریم عمومی دریا، مدیریت پسماند و آمادهسازی زیرساختهای شهری چه اقداماتی انجام داده است؟ پاسخ به این سئوالات را در گفتوگوی تسنیم بخوانید