مورد عجیب مراکش؛ اذان در الکتیبه باستانی و جشنواره‌های هنری صهیونی
عطر اذان هر روز و روزی چندبار از مناره مساجد بی‌شمار مراکش؛ حتی از مناره مساجد تاریخی آن به گوش می‌رسد. مراکشی‌ها که اسلام‌آوردن‌شان را مستقیم مدیون یکی از نوادگان پیامبر(ص) هستند؛ اسلام را به همان معنای اصیلش؛ با عدالت‌خواهی و ظلم‌ستیزی‌اش پذیرفته و نسل در نسل در جان‌شان پرورانده‌اند. ظلم‌ستیزی مراکشی‌های مومن به دین پیامبر خاتم(ص)، آنها را طرفدار و حامی مردم فلسطین کرده، آنقدر که مردمش هر روز به خیابان بیایند و علیه نسل‌کشی در غزه اعتراض کنند و پرچم «اسرائیل» آتش بزنند، ورزشکارانش پرچم فلسطین را در میادین بین‌المللی به اهتزاز در آوردند و نخبگانش کارزار تحریم جشنواره‌ها و فعالیت‌هایی با حضور صهیونیست‌ها را راه‌اندازی کنند. این حکایتِ مردم مراکش است؛ اما سران آنها از سال ۱۳۹۹ به آرمان‌های مسلمانیِ خود پشت کرده و امضایشان پای «پیمان صلح ابراهیم» با رژیم اشغالگر نشست و همین سه هفته پیش هم توافق کردند که روابط خود را تا سطح سفارتخانه و تبادل سفیر و تجارت و تبادلات تسلیحاتی بالا ببرند! درهای سرزمین زیبا و باستانی و اسلامی خود را هم خیلی‌زود به روی بربرهای خونخوار صهیون گشودند. نشان به آن ن