نبوغی در غبارِ سیاست؛ حکایت یک فرصتِ ناتمام در فراز و فرود روزگار
هادی انصاری در #خبرآنلاین نوشت: گاه در تاریخ، سرنوشتِ یک انسان را نه میتوان تنها از دریچه کامیابی نگریست و نه با معیار شکست سنجید. برخی زندگیها بیش از آنکه پاسخ باشند، پرسشاند؛ پرسشی در برابر تاریخ که اگر مسیر حوادث اندکی دیگر گونه رقم میخورد، چه استعدادهایی مجال شکفتن مییافتند و چه ظرفیتهایی میتوانستند سرنوشتی متفاوت پیدا کنند؟ سید حسین خمینی، فرزند آیتالله سید مصطفی خمینی و نوه امام خمینی، از جمله چهرههایی است که زندگی او را میتوان از این منظر نیز نگریست. او در خاندانی بالید که علم، فقاهت، سیاست و مبارزه با تار و پود زندگی آن درآمیخته بود. پدرش، سید مصطفی، از عالمان برجسته حوزه و از نزدیکترین همراهان پدر در سالهای تبعید بود؛ و حتی در وصیتنامه خویش، کتابهایش را برای حسین به شرط ادامه تحصیل علوم حوزوی باقی گذاشته بود؛ نشانهای گویا از امیدی که به ادامه مسیر علمی فرزند خویش داشت. اما تقدیر برای این فرزندِ جوانِ خاندان خمینی، مسیری آرام و یکدست ننوشته بود. درگذشت ناگهانی پدر در نجف، در سال ۱۳۵۶، حادثهای کوچک در زندگی جوانی چون او نبود. از آن پس، نام «حسین» تنها نام فرزند م