نسخه حافظ و مولانا برای آرامش؛ دعا، شکر و توکل

اضطراب انسان امروز فقط از فقر و ناامنی نمی‌آید؛ حتی در میان رفاه و امکانات بیشتر، ترس از آینده، مقایسه با دیگران و میل به کنترل همه‌چیز می‌تواند آرامش را از انسان بگیرد. این مقاله به سراغ حافظ و مولانا می‌رود و سه کلید مشترک در شعر آنان را برجسته می‌کند: دعا، شکر و توکل . در شعر حافظ، اعتماد به الطاف خداوند پاسخی به نگرانی از آینده است؛ شکر، توجه به داشته‌ها را جایگزین تمرکز دائمی بر کمبودها می‌کند و توکل به معنای رها کردن تلاش نیست، بلکه انجام وظیفه و سپردن نتیجه به خداوند است. مولانا نیز بر همین نسبت میان تلاش، توفیق الهی و رهایی از طمع و اضطراب تأکید می‌کند. از این منظر، شعر کلاسیک فارسی فقط میراث ادبی نیست؛ می‌تواند راهی برای بازاندیشی در نسبت انسان امروز با اضطراب، خواستن و آرامش باشد. متن کامل این یادداشت را در مبلّغ بخوانید. #مبلغ‌مدیا