فرهنگی
نقد فیلم بیداد؛ وقتی شعار جایی برای هنر نمیگذارد
در سالهای اخیر زیستبوم سینمای ایران شاهد پدیدهای بوده که از آن با عنوان «سینمای زیرزمینی» یاد میشود؛ آثاری که به دلایل مختلف امکان نمایش رسمی پیدا نکردهاند و گاه توجه مخاطبان و سینمادوستان بیش از کیفیت سینماییشان، به واسطه همین برچسب «زیرزمینی» یا «غیرقانونی» بودنشان جلب شده است. حالا چند وقتی است نام یکی از این آثار، «بیداد» به کارگردانی سهیل بیرقی، میان سینمادوستان شنیده میشود؛ فیلمی که فارغ از حواشی پیرامون تولید و نمایش آن، آیا ارزش آن را دارد که به عنوان یک اثر سینمایی و بر اساس کیفیت خود مورد بررسی قرار گیرد.