نقدی به مستند «بچه اودلاجان»؛
اکتفا به یک کتاب برای روایت یک زندگی تاریخی! فیلم مستند «بچه اودلاجان» به کارگردانی منوچهر مشیری و تهیهکنندگی سعید رشتیان، پرترهای از زندگی حسین شاه حسینی است. کسی که سوابق مبارزاتی او در قبل و بعد از انقلاب او را به شخصیتی قابل مطالعه بدل کرده است. این کتاب در دو جلد حاصل بیش از ۴۰ جلسه گفتوگو در قالب تاریخ شفاهی است. جلد نخست آن به خاطرات او از دوران کودکی تا سال ۱۳۶۰ اختصاص دارد که در سال ۱۳۸۶ از سوی انتشارات چاپخش منتشر شد. جلد دوم این کتاب نیز به روایت خاطرات چهرههای سیاسی از زبان شاه حسینی پرداخته است. درواقع تنها منبع قابل استناد فیلم، استفاده برخی اطلاعاتی است که از کتاب طیرانی گرفته شده است. بهرهگیری از تنها یک منبع برای روایت پرتره شخصیتی که حوزه فعالیت و اقداماتش محدود به جریان و تاریخ مشخصی نمیشود، نقطه ضعف دیگری است که شناخت مخاطب را نسبت به سوژه ناقص میگذارد. شاید این کتاب یکی از مهمترین منابع قابل رجوع برای استفاده در روایت باشد، اما اکتفا به یک کتاب در بررسی شخصیتی تاریخی و سیاسی به اشباع در شناخت آن نمیانجامد. ضمن اینکه فرصت کوتاه فیلم در استفاده از این منبع ن