نویسندگانی که به‌جای نقد ایل، گذشته را بزک می‌کنند؛
ادبیات بومی در حصار نوستالژی‌زدگی آفتاب آفریدون نویسنده دهدشتی معتقد است: بخش عمده‌ای از نویسندگان محلی به جای تحلیل تضادهای ساختار قدرت در ایل، تنش‌های ناشی از مواجهه با دوران گذار و شکاف‌های طبقاتی، به ساخت تصاویری تزیینی و کارت‌پستالی از گذشته روی آورده‌اند. بستر رشد و بالندگی هر انسانی به شیوه زندگی، جغرافیای تنفس و به ویژه اطرافیان او گره خورده است. کسانی که به مرزهای بلوغ فکری و فهم عمیق دست پیدا می‌کنند، این توانایی را دارند که بر سرنوشت و مسیر زندگی دیگران اثری بنیادین بگذارند. دغدغه همیشگی و بی‌پایان من در تمام این سال‌ها، وضعیت زنان جامعه‌ام بوده است؛ به‌ویژه زنان منطقه کهگیلویه‌وبویراحمد که متأسفانه کتاب و کتابخوانی را جدی نگرفته‌اند و مطالعه منسجم، سهمی در تاروپود زندگی روزمره‌شان ندارد. ️اغلب زنان نویسنده شخصیت‌هایی سرشار از عاطفه و به شدت ضدجنگ و خشونت هستند. زمانی که یک نویسنده زن تصمیم می‌گیرد درباره پدیده‌های خشن نظیر جنگ و منازعات سیاسی قلم بزند، قلم خود را بر آثار مخرب، پایدار و ویرانگر این فجایع بر روان کودکان، زنان و بنیان خانواده متمرکز می‌کند. قلم زنانه به اعماق