نگاه امام علی(ع) به جنگ و صلح/ صلح بر مبنای حِکمت یا حَکَمیت؟

حکمت در سیاست خارجی یعنی تشخیص درست میان صلحی که به حفظ منافع، امنیت و عزت کشور می‌انجامد و صلحی که در پوشش مذاکره، به تسلیم در برابر خواسته‌های دشمن منتهی می‌شود. در نگاه امیرالمؤمنین(ع)، صلح زمانی پذیرفتنی است که در مسیر رضای خدا و حفظ حقوق و مصالح جامعه باشد. امام علی(ع) در عهدنامه مالک اشتر می‌فرمایند: «اگر دشمن تو را به صلحی دعوت کرد که رضای خدا در آن است، آن را رد نکن؛ زیرا صلح موجب آسایش سپاهیان، آرامش از دغدغه‌ها و امنیت سرزمین تو خواهد شد.»