نگاهی به تاریخ نگارگری قزوین در گفتوگو با مؤلف قزوینی:
مکتب نگارگری قزوین؛ حلقه پیوند مکاتب تبریز و اصفهان شیما احمدصفاری، مؤلف و پژوهشگر قزوینی معتقد است که مکتب نگارگری قزوین یکی از جریانهای مهم هنر دوره صفوی است که با انتقال پایتخت به قزوین شکل گرفت و در تحول نگارگری ایران نقشآفرین شد. از عوامل مهم شکلگیری و رشد مکتب قزوین میتوان به پرهزینه بودن تکمیل نسخههای خطی، کاهش توجه شاه تهماسب به مصورسازی نسخهها، گسترش نقاشی دیواری، ایجاد محیط هنری مناسب، رشد طبقه بازرگان و افراد کمثروتتر جامعه و افزایش سفارش اوراق تکبرگ و مرقعات تصویری و خوشنویسی اشاره کرد. مکتب نگارگری قزوین از نظر طراحی، پیکرهپردازی، ترکیببندی و بازنمایی انسان، ویژگیهای متمایزی دارد. مهمترین تحول آن، گسترش تکبرگ، تکچهره و تکپیکرهنگاری و کاهش وابستگی تصویر به نسخههای خطی است. در این آثار، طراحی، بهویژه سیاهقلم، اهمیت بیشتری یافت و گاه در کنار حاشیهپردازی، تذهیب و تشعیر و گاه بدون این تزئینات اجرا شد. از ویژگیهای بصری شاخص این مکتب، تقویت خط و طراحی در برابر رنگپردازی است؛ بهگونهای که قلمگیری، خطوط دورگیر و تنوع ضخامت آنها اهمیت بیشتری پیدا کردند و رنگ