نگاهی به رمان «پنالتی نبود» اثر خوان بیورو؛

چشمی که همه‌چیز را نمی‌بیند رمانی که فوتبال را به محاکمه می‌کشد رمان کوتاه «پنالتی نبود» نوشته خوان بیورو، نویسنده و روزنامه‌نگار برجسته مکزیکی و برنده جایزه هرالده، با ترجمه فریدالدین سلیمانی و رضا احسانگر توسط انتشارات خوب منتشر شد. این کتاب که در سال ۲۰۲۳ توسط نشر آلمادیای مکزیک به چاپ رسیده، از زبان دو دوست دوران کودکی روایت می‌شود که برخوردی تصادفی در یک تمرین فوتبال، مسیر زندگی‌شان را برای همیشه از هم جدا کرد. شاید مهم‌ترین لایه مفهومی کتاب، بازاندیشی در ایده عدالت فناورانه باشد. وی‌ای‌آر به‌عنوان فناوری وارد فوتبال شد تا خطای انسانی داور را اصلاح کند و قطعیتی را جایگزین ابهام کند. اما بیورو نشان می‌دهد که پشت این چشم به‌ظاهر بی‌طرف، انسانی نشسته با خاطرات، کینه‌ها و دلتنگی‌های خودش. والریانو، از همان اتاقک کوچک، ناظر مردی است که زمانی بهترین دوستش بود و اکنون تنها از طریق دوربین می‌تواند او را تماشا کند. تصمیمی که او باید بگیرد، بازتابی از سال‌ها فاصله، حسرت و شاید حتی میلی پنهان برای تسویه‌حساب است. بیورو با این تمهید، پرسشی رایج در فلسفه حقوق و علوم اجتماعی را وارد ادبیات ورزش