نگاهی به کتاب «اثر رمان: در تجربه‌ی نوشتن رمان»؛
هیثم حسین و پرسش‌هایی که رمان‌نویس از خودش می‌پرسد هیثم حسین، رمان‌نویس و منتقد ادبی سوری، در کتاب تازه‌اش «اثر رمان» به پرسش‌هایی درباره‌ی تخیل، حافظه، هویت، شخصیت‌پردازی و مسئولیت نویسنده می‌پردازد. این کتاب با تکیه بر تجربه‌ی شخصی او و تأمل در آثار نویسندگان دیگر، تلاشی برای بازاندیشی در هنر رمان‌نویسی است. هیثم حسین در تعریف خود از رمان، بر ظرفیت شناختی و انتقادی این قالب ادبی تأکید می‌کند. او در گفت‌وگو با شبکه‌ی روداو می‌گوید: «این کتاب از تجربه‌ی من به‌عنوان رمان‌نویس و منتقد آغاز می‌شود و به رمان همچون فضایی برای اندیشه، حافظه و تخیل می‌نگرد؛ فضایی که توانایی پرسشگری درباره‌ی جهان و بازخوانی تجربه‌ی انسانی را دارد.» یکی از محورهای اصلی کتاب، رابطه‌ی زندگی شخصی نویسنده با جهان داستانی است. حسین برای بررسی این موضوع به آثاری چون «در جست‌وجوی زمان ازدست‌رفته» نوشته‌ی مارسل پروست، «حرف بزن، خاطره» اثر ولادیمیر ناباکوف، «نان حلال» محمد شکری و «روزها»ی طه حسین اشاره می‌کند. این آثار نمونه‌هایی از پیوند تجربه‌ی فردی و روایت ادبی‌اند؛ آثاری که در آن‌ها جزئیات زندگی شخصی به ماده‌ای برای