نگاهی به کتاب «معنا میان اصول فقه و زبانشناسی مدرن»؛
«معنا» در میانهی میراث اصولی و زبانشناسی مدرن این مطلب ترجمهی مقالهای از اسلامآنلاین دربارهی کتاب محمد بن عبدالله الساعی است؛ مقالهای که نسبت میان اصول فقه، نظریههای جدید زبان و مسئلهی فهم و تأویل متن را بررسی میکند ️این کتاب درآمدی علمی و تطبیقی میان نظریهی سنتی اصول فقه در فهم متون و نظریههای جدید زبانشناسی در مطالعهی معنا و تأویل ارائه میکند. نویسنده بر جایگاه محوری پژوهشهای زبانی در علم اصول فقه و مجموعهی قواعدی که این دانش در حوزهی دلالت، بیان و تأویل شکل داده است، تأکید میکند و سپس مقایسههایی دقیق میان این میراث و مکاتب زبانشناسی مدرن و فلسفهی تأویل در غرب انجام میدهد. کتاب موضوعات محوریای مانند رابطهی لفظ و معنا، منطوق و مفهوم، حقیقت و مجاز، ظاهر و تأویل، قرائن و بافت، و همچنین نقش گوینده و مخاطب در شکلگیری دلالت را بررسی میکند. نویسنده در ادامه، مهمترین نظریههای فیلسوفان معاصر زبان، از جمله شلایرماخر، دیلتای، پل ریکور و ژاک دریدا را نیز مورد نقد و تحلیل قرار میدهد. ارزش علمی کتاب «معنا میان اصول فقه و زبانشناسی مدرن» در آن است که میتواند بهعنوان