نگاهی به کتاب «پنج سِفر»؛
سفر درونی در سایه یک رویداد تاریخی: خوانشی از کتاب پنج سِفر عنوان «پنج سِفر» هم انتخاب جالبی است. کتاب روایت خود را در پنج سفر دنبال می‌کند و بخش‌های اصلی آن با عنوان‌هایی مانند «سفر سرعت‌گیر»، «سفر مقتل»، «سفر مشاهد»، «سفر تشییع» و «سفر شیرینی دیر» پیش می‌روند. این تقسیم‌بندی باعث شده روایت شکل مشخصی پیدا کند و مخاطب مرحله‌به‌مرحله با راوی جلو برود. داستان کتاب از تصمیم برای رفتن شروع می‌شود. راوی در ابتدا با تردیدهایی روبه‌روست و گفت‌وگوهایی دارد که نشان می‌دهد رفتن به این سفر برایش صرفاً یک تصمیم ساده نیست. بعد از آن، راه می‌افتد و مسیر سفر کم‌کم خودش تبدیل به بخش مهمی از داستان می‌شود. از عبور از مرز رازی و کاپی‌کوی گرفته تا رفتن به وان و استانبول و بعد رسیدن به لبنان، نویسنده جزئیات مسیر را دنبال می‌کند یکی از ویژگی‌های قابل توجه «پنج سِفر» این است که نویسنده در کنار روایت یک اتفاق بزرگ، خاطره شخصی خودش را هم وارد داستان می‌کند. او به مزار پدر شهیدش می‌رود و همین موضوع باعث می‌شود سفر به لبنان، برای خودش معنایی فراتر از یک حضور در یک مراسم داشته باشد. این بخش به نظرم یکی از نقاط