نگاهی به «کریسمس در نیاوران»؛
آن شب «نیاوران» نمیدانست فردا چه میشود؟ کاخها همیشه با صدای فرو ریختن شناخته نمیشوند. گاهی پیش از آن، سکوتی سنگین در راهروهایشان میپیچد؛ سکوت کسانی که نمیدانند چند قدم بیشتر تا پایان فاصله ندارند. صفحههای کتاب «کریسمس در نیاوران» را که ورق میزنید، بیش از آنکه فقط با یک روایت سیاسی روبهرو شوید، با تصویری از یک خطای تاریخی مواجه خواهید شد. گاهی فاصله میان یک حکومت و جامعهاش، نه با یک حادثه، بلکه با هزاران نشانه کوچک شکل میگیرد. با صداهایی که شنیده نمیشوند. با هشدارهایی که جدی گرفته نمیشوند. با اطمینانی که بیش از اندازه به آینده دارد. «کریسمس در نیاوران» تلاش میکند این فاصله را از زاویهی اسناد و روایتهای سیاسی نشان دهد؛ نه فقط آنچه در خیابانها رخ داد، بلکه آنچه در پشت میزهای دیپلماتیک دربارهی ایران گفته و نوشته شد. شاید برای همین، عنوان کتاب فقط نام یک شب نیست. کریسمس در این روایت، تبدیل به یک نماد میشود؛ نماد لحظهای که عدهای هنوز در حال جشن گرفتن ثبات هستند، اما تاریخ آرامآرام خبر دیگری برایشان آماده میکند. ibna.ir/x6K3N