نگاهی عمیق به مرزهای جدید «روان‌شناسی مولکولی»
آیا درنهایت این ژنتیک است که رفتار ما را تعیین می‌کند؟ ️شاهین اسعدی در کتاب «روان‌شناسی مولکولی» معتقد است که اگرچه این دانش نوین هنوز در مراحل تکامل و پژوهش‌های پایه است، اما با بررسی ژنتیکی و مولکولی اختلالات روانی، رنج بیماران را با کاهش احساس گناه و خودسرزنش‌گری التیام می‌بخشد اختلالات روان‌شناختی از منظر ژنتیک مولکولی در حداقل ممکن، می‌تواند در پذیرش ترومای روانی فرد مبتلا نزد خانواده و پیرامون، نقش بسزایی داشته باشد. چراکه اگر فردی دارای هر نوع اختلال شخصیتی باشد، حداقل با پی بردن به این موضوع که اختلال او تحت تأثیر ژنتیک منحصربه‌فرد خودش همراه با شرایط محیطی بوده است، می‌تواند بر رنج این فرد تخفیف دهد. به عبارتی، اغلب افراد مبتلا به اختلالات روان‌شناختی در خلوت خودشان را مورد سرزنش قرار می‌دهند، اما با ورود و تمرکز علم ژنتیک مولکولی انسانی بر شناخت این اختلالات روان‌شناختی، باعث تخفیف رنج مبتلایان که از همه مهم‌تر، عدم مقصر دانستن خودشان است. در واقع، جبرگرایی زیستی در پذیرش ترومای روانی برای مبتلایان پایدار، می‌تواند نوروپلاستیسیتی یا انعطاف‌پذیری عصبی را در مبتلایان تداعی کند.