همشاگردی سلام
سلام همکلاسیهای سال قبل. سلام بنفشههای خفته در خاکهای سرد. ما آرام حرف میزنیم؛ آرام حرف میزنیم تا مبادا خواب نیمهشب کبوتران این شهر را آشفته کنیم. آرام از زمستانی که گذشت میگوییم؛ مبادا صدایمان بیشتر از صدای سوختن هیزمها باشد در پیتهای حلبی کنار مزارها. آرام حرف میزنیم؛ چون صدایمان به بلندی انفجاری نبود که خندههایتان را تکهتکه در شیارهای این شهر جا داده. ما صدایمان حریف بغض غایب بودن سیصد و چهل و چهار دانشآموز امسال نمیشود. حالا دیگر نه صبح اول مهر یادآور بوی نان تازه و صدای مادرها و ذوق وسایل نو است و نه میناب، شهر لیمو و شرجی دریا. صبح اول مهر برای همه ما بوی انفجار است و عکسهای حامد و حانیه و صالح و باقی بچهها در گوشهگوشه این شهر. سلام به شما که نبودنتان جراحتی شد بر جان همه ما. سلام همشاگردی ! به یاد سیصد و چهل و چهار معلم و دانش آموز شهید ایران، که امسال دیگر در میان ما نیستند... دریافت آخرین اخبار: سایت | ایتا | بله | روبیکا | سروش پلاس