فناوری
هوش مصنوعی و پدافند غیرعامل
مدیریت بحران در حال ورود به مرحله‌ای تازه است؛ مرحله‌ای که در آن، حجم داده‌ها، سرعت انتشار اطلاعات و پیچیدگی تهدیدها، روش‌های سنتی تصمیم‌گیری را با محدودیت مواجه می‌کند. هوش مصنوعی می‌تواند در شناسایی الگو‌های خطر، تحلیل اطلاعات و پشتیبانی از تصمیم‌گیری نقش مؤثری داشته باشد، اما همین فناوری در صورت استفاده نادرست یا نبود سازوکار‌های نظارتی مناسب، ممکن است به عاملی برای گسترش آسیب‌پذیری‌های جدید تبدیل شود. از این‌رو، بررسی نسبت هوش مصنوعی و پدافند غیرعامل باید از دوگانه ساده «فناوری مفید یا فناوری تهدیدآمیز» فراتر برود. مسأله اصلی، چگونگی استفاده مسئولانه از این فناوری برای کاهش آسیب‌پذیری و افزایش آمادگی سازمان‌ها و جامعه است.