وقتی بیگانگی دیگر جذاب نیست؛
رمانهای نسل هزاره در دام ملال منتقد مجله آتلانتیک طی یادداشتی به قلم جم کالدر، معتقد است بسیاری از رمانهای نسل هزاره به جای روایت خلاقانه از اضطراب و بیگانگی انسان امروز، خود به اسارت همان ملالی درآمدهاند که قصد توصیفش را دارند شاید این بزرگترین پارادوکس ادبیات عصر دیجیتال باشد. نویسنده میخواهد درباره نسلی بنویسد که اسیر صفحههای درخشان تلفن همراه شده است، اما خود روایت نیز به همان اندازه سطحی و گذرا میشود. در چنین وضعیتی، رمان دیگر رقیب شبکههای اجتماعی نیست؛ بلکه نسخهای کندتر از همان تجربه است. قدرت ادبیات اما همیشه در جای دیگری بوده است. رمانهای ماندگار، حتی در تاریکترین روایتها، پنجرهای به جهان میگشایند. آنها کنجکاوی را زنده نگه میدارند؛ همان ویژگیای که انسان را از ماشین و الگوریتم متمایز میکند. ادبیات قرار نیست فقط واقعیت را ثبت کند؛ باید لایههای پنهان آن را آشکار سازد، به رنج معنا بدهد و از دل روزمرگی، لحظهای از شگفتی بیافریند. ibna.ir/x6JbT