پرونده ویژه میراث‌آریا از آثار موقت ایران در فهرست میراث‌جهانی یونسکو - قسمت هجدهم

ایذه؛ جایی که سنگ، روایتگر تمدن شد در میان کوه‌ها و دره‌های زاگرس، سرزمینی به نام ایذه قرار دارد که تاریخ خود را بر دیواره‌های سنگی آن به یادگار گذاشته است. اشکفت سلمان، کول‌فرح و خونگ اژدر از مهم‌ترین محوطه‌های این چشم‌انداز هستند. در این آثار، پادشاهان، بزرگان، آیین‌های مذهبی و صحنه‌هایی از زندگی و مناسبات اجتماعی به تصویر درآمده‌اند. ویژگی مهم منظر ایذه، پیوند میان طبیعت زاگرس، آثار باستانی و فرهنگ انسانی است، جایی که کوه، چشمه، صخره و محوطه‌های آیینی در یک چشم‌انداز تاریخی به هم پیوسته‌اند. پرونده «منظر طبیعی ـ تاریخی ایذه» در سال ۲۰۰۸ در فهرست موقت میراث‌جهانی یونسکو قرار گرفت و با معیارهای (i)، (ii)، (iii)، (iv)، (v) و (vi) پیشنهاد شده است. ایذه | استان خوزستان میراث طبیعی ـ تاریخی فهرست موقت میراث‌جهانی یونسکو | ۲۰۰۸