پژوهشگر تاریخ به بهانه روز سیستانوبلوچستان؛
کارنامه تاریخپژوهی در سیستانوبلوچستان قابلقبول نیست وضعیت پژوهش درباره تاریخ و فرهنگ سیستانوبلوچستان اگرچه با تصحیح چند منبع کهن توسط چهرههای شاخصی همچون ملکالشعرای بهار و منوچهر ستوده، اندکی رونق یافته، اما به باور اغلب صاحبنظران، هنوز با ظرفیتهای عظیم این خطه فاصله زیادی دارد. در چند دهه گذشته، همگام با اهمیت یافتن موضوع «هویت» در سیستانوبلوچستان، انتشار آثاری که با نگرش هویت خواهی افراطی نگاشته شدهاند و در پیوند با «ایده تاریخ افتخار آمیز» قرار دارند به امری عادی تبدیل شده است. البته همه کتابها را نمیتوان به یک چوب زد و از یک در راند. هر اثر میباید جداگانه مورد نقد و بررسی قرار گیرد. آنچه گفتم ارزیابی کلی است. بسیاری از آثاری که داعیه پژوهش درباره تاریخ و فرهنگ سیستانوبلوچستان دارند، سر هم بندیهایی هستند که سوء تفاهمهایی برانگیختهاند و شکافهای قومی، اجتماعی و ... را در استان تشدید کردهاند. برخی از این آثار حتی از جعل و تحریف تاریح استان هم فروگذار نکردهاند. ما نیازمند آثاری هستیم که با رویکرد علمی، نگرش انسانی و مبرا از آلودگی به ایده تاریخ افتخار آمیز و افتخارسا