پیاتزا را کنار گذاشتیم تا دوباره به روزهای عطایی برگردیم؟
ریحانه اسکندری در #خبرآنلاین نوشت: تصمیم فدراسیون والیبال برای پایان همکاری با روبرتو پیاتزا و تاکید بر جذب مربیای که بهصورت تماموقت در ایران حضور داشته باشد، چند پرسش جدی را به وجود میآورد. اول از همه اینکه فدراسیون دقیقا چه انتظاری دارد؟ در شرایطی که کشور با وضعیت دشوار و شرایط جنگی روبهروست، کدام مربی خارجی تراز اول حاضر است به ایران بیاید و تماموقت در کشور بماند؟ آیا اساسا چنین گزینهای در دسترس فدراسیون قرار دارد؟ از طرف دیگر، وقتی از مربی تماموقت صحبت میشود، این نگرانی به وجود میآید که منظور فدراسیون در نهایت بازگشت به گزینههای داخلی باشد. اگر چنین است، آیا واقعا قرار است دوباره همان مسیر را تجربه کنیم؟ آیا از اتفاقات دوره بهروز عطایی و حواشی آن سالها درس گرفتهایم؟ مسئله من مخالفت با تغییر مربی نیست. فدراسیون حق دارد درباره آینده تیم ملی تصمیم بگیرد و حتی اگر به این جمعبندی رسیده که ادامه همکاری با پیاتزا به صلاح نیست، باید بتواند از تصمیمش دفاع کند. اما پرسش اصلی این است که قرار است بعد از او چه اتفاقی بیفتد؟ آیا برنامهای روشن برای ادامه مسیر جوانگرایی وجود دارد؟