چه کسی به داد ۲۸۳ دانشآموز بازمانده «شجره طیبه» میرسد؟
مادر فاطمه از دانشآموزان بازمانده مدرسه شجره طیبه که این روزها در رفت و آمد بندرعباس تا میناب است برای درمان دخترش، میگوید: دیدن صحنه شهادت دوستان و خراب شدن مدرسه فاطمه را دچار مشکلات روحی شدید کرده تا جایی که به شب ادراری مبتلا و پوست دستش زخم میشود. موهایش را چنگ میزند و پرخاشگری میکند. دکتر میگوید همه اینها از استرس و اضطرابی است که دارد. دست و پایش هم نا خودآگاه میپرد. چند وقت پیش برایش معلم خصوصی برخط گرفتم. وقتی کلاس شروع شد و کتابهایش را دید حالش بد شد و میگفت الان موشک میزنند. حاضر نیست برود مدرسه میگوید: مگر اینکه بیایی و سرکلاس کنارم بنشینی. وقتی پدرش میخواهد برود مسجد یا بیرون، گریه میکند و میگوید نرو موشک میزنند! الان ساختمان مسجد میریزد. کوچکترین صدایی که میشنود، حتی بوق ماشینها در خیابان، چنان به من یا پدرش میچسبد که انگار میخواهد از ترس قالب تهی کند. متأسفانه در اینمدت هیچ ارگانی به داد ما خانوادههایی که فرزندانمان زنده ماندند و دچار مشکل روحی هستند نرسیده است. جز چند گروه جهادی. الان مجبور هستم هفتهای یکبار، یک ساعت و نیم راه را طی کنم و دخترم را