چهار راهبرد برای ادامه جنگ علی مهدیان
🔺راهبرد اول: ابهام محض 🔹وحیدخضاب در برنامه به وقت ایران از خراتیان پرسید، مصداقا بگویید اگر کی جنگ تمام شود و تحت چه شرایطی، برای شما مطلوب است؟ خراتیان گفت نمیدانم، نیما اکبرخانی هم گفت نمیدانیم. فقط باید جنگ کردن با ایران در آمریکا تبدیل به یک امر منفور شود. اینکه دقیقا ندانیم چه شروطی برای پایان جنگ داشته باشیم تا جنگ تمام شود و فقط به طور کلی بگوییم رفع تهدید و رفع تحریم و امثالهم، این یعنی بنا داریم فقط نقد کننده باشیم نه سازنده و ایده دهنده. جریانی به لحاظ راهبردی این وضعیت را دارد و همین جریان زمینه ساز امثال روحانی است که بگویند بیست سال جنگ خواهیم داشت. دلیلش این است که اینها دقیقا نمیدانند روی زمین بنا است به چه برسند. کلمه "علی الاصول موافق نیستم" برای این جریان مطلوب است چون نفی دارد ولی اثبات ندارد. 🔺راهبرد دوم: بدیم بره 🔹این همان راهبردی است که جریان مرجفون یا ترسوها و ترساننده ها دنبال میکنند. اینها خیال میکنند اگر گام به گام هر چه آمریکا بخواهد بدهند، جلوی جنگ را میگیرند. اینها عملا به ونزوئلازه شدن کشور میرسند، پهلوی گام به گام، اینها خودتحقیرند، داراییهای خود را چیزی نمیدانند. اگر بپرسید طرحتان چیست؟ میگویند مذاکره ، اگر تعهداتشان عمل نشد، باز مذاکره، هر بار هم چیزی را بدیم بره. برجام یک و دو و سه و خلاصه همینطور جنگ و تسلیم هر چی مثال از لیبی و سوریه و چه و چه هم بزنیم فایده ای ندارد. اینها سم مهلکند و اینکه حول و حوش مسوولین و دولتیها میپلکند، بیشتر انسان را نگران میکند.