چوپانی و گله داری، شغلی سنتی در حال فراموشی
چوپانی(شبانی) و گله داری، ریشه در تاریخ تمدن بشریت دارد و طبق آثار و کتب ادیان گذشته این حرفه به عنوان شغل پیامبران و بزرگان دینی بیش از پنج هزار سال سسنه به سینه چرخیده است. تاریخ نشان داده است که هر قوم و قبیله ای با پرورش و اهلی کردن حیوانات وحشی آشنا بوده و شیوه نگهداری و استفاده از این حیونات را بلد بوده بیشک موفق ترین و ثروتمندترین اقوام می باشند. در عصر جدید که بشریت علاقه زیادی به پیشرفت و توسعه تکنولوژی دارند و آرام آرام مشاغل گذشتگان خصوصا در مناطق شهری روبه فراموشی می رود در جوامع روستایی و عشایری هنوز مشاغل سنتی تاحدودیحفظ شده و از پدران سینه به سینه به فرزندان انتقال می یابد. در این میان جامعه روستایی و عشایری شهرستان اهر و منطقه ارسباران نیز از این امر مستثنی نیستند و به دور از هرگونه تکنولوژی و شیوه مدرنیسم، مردان، زنان و کودکان روستایی و عشایری این منطقه که با طبیعت انس و آشنایی دارند، نسل به نسل برای تامین نیاز غذایی و رونق اقتصادی خانواده همچنان به شغل چوپانی و گله داری ادامه می دهند و در کنار.نگهبانی از مرزها، حفظ منابع طبیعی و چرخه طببعی محیط زیست در صنعت تولید و پر